„Pan Tadeusz”
Epopeja „Pan Tadeusz” to bez wątpienia jedno z najważniejszy dzieł literackich autorstwa rodzimego pisarza. Adam Mickiewicz przedstawił w niej obraz ukochanej ojczyzny, za którą bardzo tęsknił podczas pobytu na emigracji. Akcja dzieła toczy się w Soplicowie, a jego bohaterami są przedstawiciele polskiej szlachty. Jedną z ważnych postaci poematu jest młodziutka, czternastoletnia Zosia. To postać wyróżniająca się na tle innych nie tylko wiekiem, ale również typowym dla młodej osoby zachowaniem. Jest bardzo skromna i nieśmiała, co stanowi całkowite przeciwieństwa drugiej kobiecej bohaterki z utworu „Pan Tadeusz”, Telimeny, opiekunki dziewczyny. Zosia uważana jest za archetyp polskiej szlachcianki. Mimo braków w obyciu towarzyskim ujmuje wszystkich swoim urokiem i wdziękiem. Nie jest kobietą o zbyt wygórowanych ambicjach czy poczuciu niezależności. Jej głównym zajęciem jest opieka nad dziećmi oraz doglądanie kur i kaczek. Przed poślubieniem Tadeusza deklaruje, iż jako żona w całości zaufa jego zdaniu, jednak na wieść o możliwości uwolnienia poddanych sobie pracowników podkreśla, że bardzo ucieszyłoby ją zwrócenie im wolności, co świadczy o jej wielkiej dobroci. Mimo, że małżeństwo Zosi oraz Tadeusza jest aranżowane przez starszych pragnących dzięki niemu doprowadzić do zgody dwóch zwaśnionych rodów, młodzi przypadają sobie do gustu, co spowodowane jest niewątpliwie między innymi anielskim charakterem Zosi, która z właściwym sobie urokiem zgodnie przyjmuje wszystkie decyzje opiekujących się nią dorosłych w dziele Pan Tadeusz.